Örnefni af ýmsum toga hafa löngum verið uppáhald fræðimanna og grúskara um víða veröld. Erum við Íslendingar síst eftirbátar annarra þjóða í þeim efnum.
Reykjavík, Eiríksstaðir, Flókadalur o.s.frv. Vestmannaeyjar, hvers vegna? Jú stendur ekki í landafræðinni að Írar hafi kallað Papa Vestmenn, og þeir hafi sest að í Vestmannaeyjum. Svo má líta víðar. Pétursborg, Jóhannesarborg, Neanderdalur í Þýskalandi nálægt Rín, þar sem sálmaskáldið fræga Jóakim Neander, sem orti sálminn ?Lofið vorn Drottin,?orti marga sína fegurstu sálma. Svo er það Hádegishnjúkur og Dagmálafell og ekki má gleyma Vesturheimi okkar Íslendinga, þar sem bæjaheitin eru oftast kennd við Íslendinga eða örnefni landsins okkar.

En hverjum skyldi nú hafa dottið í hug að gefa einhverjum eyjum heitið Jólaeyjar?
Reyndar er líka að finna á landakortinu Páskaeyjar, svo allt getur nú skeð í þessum efnum.

Í Barnablaðinu frá 1953 hefur Einar J. Gíslason (Vestmannaeyingur) lauslega þýtt eftirfarandi grein:

Enski landkönnuðurinn frægi James Cook, stóð á stjórnpalli skips síns og horfði yfir hafið í allar áttir, án þess að greina nokkurs staðar land. Þetta var snemma morguns á aðfangadag jóla árið 1777. Skipið var statt á Kyrrahafinu nálægt miðjarðarlínu.
Þetta var þriðja landkönnunarferð Cooks, og hann bjóst við að hún yrði sú síðasta. Ferðin hafði staðið yfir allt of lengi. Veðurfar hafði verið óhagstætt, tíðir mótvindar. Kostur og vatn var að þrotum komið. Óánægja var komin upp meðal áhafnar skipsins.
Um hádegisbil, þegar Cook var í klefa sínum, heyrðist kall frá vaktmanninum.
?Land fyrir stafni!? Skyldi nú þetta vera rétt, eða voru það bara hillingar??
Tekin var staðarákvörðun og kom þá í ljós að til næstu eyjar, sem þekkt var á kortinu, var að minnsta kosti fjögurra daga sigling. Brátt var ekki um að villast, landið skírðist æ betur - allir gátu séð kóralrif langt út frá eyjunum. Það varð uppi fótur og fit um borð. Vonin náði tökum á áhöfninni. Þreytan og hungrið gleymdust. Tilhlökkunin um ferskt vatn og jafnvel nýtt kjöt var ólýsanleg.
Eftir nokkrar klukkustundir var róið í land. Eyjarnar reyndust óbyggðar. Þar var gnægð margs konar ávaxta, þar voru kókoshnetur og bananar. Í hæðadrögum var mikið um villt dýr. Ekki leið á löngu þar til búið var að kveikja eld, reykurinn steig upp í loft og steikarilmur barst langar leiðir. Skipshöfnin fékk þann hátíðamat, sem naumast var hægt að hugsa sér heima í Englandi, nema í draumi.

Meðan skipshöfnin útbjó hátíðina lagði Cook skipstjóri kortið á borðið að nýju, merkti inn á það, staðsetti eyjarnar og gaf þeim nöfnin -Christmas - Island,
Jólaeyjar

Eftirmáli:

Skipstjórinn sem hér var á ferð ásamt skipshöfn sinni James Cook var Englendingur fæddur 27. okt. 1728. Hann er almennt viðurkenndur einhver fræknasti sæfari sem uppi hefur verið, sjómælingamaður, landkönnuður og stjörnufræðingur.
Í æsku átti hann að þjóna sem búðarsveinn, en það átti hreint ekki við hann.
Ungur að árum fór hann í siglingar um nálæg höf. Gekk í þjónustu breska flotans og vakti mikla athygli á sér við strandmælingar og kortagerð við St. Lawrenceflóann, Nýfundnaland og Labrador.
Seinna sigldi hann umhverfis jörðina og gerði margar og merkilegar uppgötvanir, enda var hann í fararbroddi sæfara þeirra tíma.
Þekktastur er hann sennilega fyrir ferðir sínar um Kyrrahafið, stærsta heimshafið um 165 miljón ferkm.og Suður - Íshafið, þar sem hann komst að því að annað hvort væri ekkert land sunnar, eða allt væri ísi hulið eins og síðar kom á daginn.
Cook reyndi síðar að fara frá Kyrrahafi til Atlantshafs, norðurleiðina um Beringssund og Beringshaf fyrir norðan Kanada, en varð frá að hverfa vegna íss.
Snéri hann því aftur til Hawai - eyja, sem hann hafði fundið þegar hann fór yfir Kyrrahafið á leið sinni norður. Þar lenti hann í hatrömmum deilum við innfædda sem lauk með því að hann var myrtur 1779.
Á þann hörmulega hátt lauk glæstum rannsóknar og landkönnunarferli hins frækna skipstjóra.

Tveir eyjaklasar bera heitið Jólaeyjar. Annar í Indlandshafi um 200 enskar mílur suður af Jövu, en hinn á Kyrrahafi eins og frásagan ber með sér

---

Nýlega var sagt frá því í fréttum að norska skipið ?Tampa? hefði bjargað fjölda flóttafólks af lélegum farkosti og var ætlunin að setja það á land á Jólaeyjum í Indlandshafi, sem er á yfirráðsvæði Ástralíu. Þarlend yfirvöld leyfðu það ekki svo fólkið var flutt annað.
Algengt er að flóttafólk reyni að komast til Ástralíu á þennan hátt. Síðustu fréttir herma að yfirvöld hafi eitthvað gefið eftir og leyft því landgöngu þar.